Dirigent
Mariëlle Hintzen studeerde muziekwetenschap en schoolmuziek aan de universiteit Utrecht. Daarnaast deed ze harmonie & fanfare directie en koordirectie aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten. Naast AZM dirigeert ze theaterkoor ‘Voice Box’ in Amersfoort.
Het dirigeren van koren ontaardde in een regelrecht verzen-verslaving. Tijdens een repetitie met haar kamerkoor, lieten de teksten van Heinrich Heine, in een compositie van Jurriaan Andriessen, haar niet meer los.
Daarop ging ze Duits studeren. Gelukkig ging dat ook meteen mis. In haar tweede jaar Duits studeerde ze de ‘Ursonate’ van Kurt Schwitters in en droeg hem voor te pas en te onpas voor: binnen de vakgroep, in een werfkelder, in de Winkel van Sinkel, in haar muzieklessen, als articulatie oefening bij haar koren. Dat mondde uiteindelijk uit in een koorversie van de sonate.
Muziek en taal zijn voor haar onlosmakelijk met elkaar verbonden: muziek is vertelkunst, poëzie is klinkende taal. In haar bedrijf komen die twee liefdes samen: ‘TaalToonTheater’ (www.taaltoontheater.nl) verzorgt poëzie en muziekworkshop c.q. voorstellingen in het onderwijs en bij bedrijven. Haar voordrachtsrepertoire bevat op dit moment een paar honderd Nederlandse en Europese gedichten in het origineel en in vertaling. Zoals een dirigent een partituur vertolkt, zo vertolkt zij de woorden van de dichters en geeft ze hun muziek door aan het publiek.
Koorzang is muziek en taal bij uitstek. Zingen is het voordragen van een gedicht, het delen van een gebed, het vertellen van een verhaal. Wie zingt, die spreekt, kijkt in de spiegel, gaat een dialoog aan met zichzelf en het publiek. De charme van koorzang ligt voor haar in het ruimte scheppen voor de individuele zanger om zijn eigen verhaal voor het voetlicht te brengen. De uitdaging voor koor en dirigent zit in het samenbrengen van muzikale beheersing en persoonlijk bezieling tot één geheel.